هفته ديگر فيلم سولاريس اکران میشود.
خاطره‌اي که از اين اسم دارم به سالها پيش بر مي‌گردد. زماني که يکي از بچه‌هاي خوابگاه(آن موقع خوابگاهي بودم) صدايم زد و نشاندم پاي تلويزيون. سولاريس داشت از شبکه ۲ پخش مي‌شد. (از برنامه‌اي که مجريش علي معلم بود ) من هم فيلم را تا آخر ديدم و بعد از پايان فيلم اصلا حال و روز خوشي نداشتم . شايد به همين دليل بود که همانطور که گيج مي‌خوردم با لباسهايم رفتم زير دوش آب سرد.
خب حالا فيلم بازسازي شده و يکي از کارگردانهاي محبوبم فيلم را ساخته: استيون سودربرگ. کسي که به نظرم در سينماي امروز آمريکا استاد روايت است. اگر قاچاق و دسته يازده‌نفره اوشنرا ديده باشيد لابد شما هم از حجم اطلاعاتي که سودربرگ در همان چند دقيقه اول به بيننده مي‌دهد (و همين کار را تا آخر فيلم ادامه مي‌دهد) تحت تاثير قرار گرفته‌ايد.
من که خيلي مشتاقم دست پخت سودربرگ( به عنوان کارگردان) و جيمز کامرون(به عنوان تهيه کننده) را از رمان استانيسلاو لم ببينم. آن هم وقتي که کسي مثل جورج کلوني در آن بازي کند.
7:15 PM