چند شب پيش فيلم شهر تاريک را ديدم. فيلمي که مال يک کارگردان گمنام است و احتمالا شکست بدي هم در گيشه خورده اما نمي‌دانم چرا اين فيلم به من يکي خيلي چسبيد.
داستان درباره شهري است که به اشغال يک سري بيگانه در آمده. اين بيگانه‌ها هر شب زمان را متوقف مي‌کنند تا خاطرات آدم‌ها را با هم عوض کنند و با ديدن تغييرات آنها راز دوام آوردن انسان‌ها را کشف کنند. چون خودشان دارند منغرض مي‌شوند.
فضاي تيره و تار فيلم به شدت من را ياد بازگشت بتمن شاهکار تيم برتون انداخت. از طرفي ايده‌ي اصلي هم خيلي شبيه ماتريکس و حتي نمايش ترومن است. انساني که در معرض خطر بيگانه‌هاست و کم کم اين آگاهي را به دست مي‌آورد. به نطرم فيلم يک جورهايي پدر معنوي آن دوتاست.

6:38 PM

براي همه کساني که جوينت زدن را تجربه کرده‌اند با موزيک جاز حال مي‌کنند و کلا اين را درک مي‌کنند که تحولات اجتماعي دهه هفتاد آمريکا خيلي چيز خفن و مهمي در زندگي همه ماست ديدن فيلم لني واجب است.
فيلم را باب فاسي از روي زندگي لني بروس ساخته و داستين هافمن در نقش لني شاهکار بازي مي‌کند. ممنون از امير قادري به خاطر نمايش فيلم توي خانه‌اش.
6:11 AM