از کروبی دارد خوشم می آید. تا به حال بین تمام کاندیداها، او دقیق ترین حرف ها را زده. یعنی فقط به حرف های کلی اکتفا نکرده و سعی کرده تا جایی که می شود با جزئیات حرف بزند. نقطه ضعف اصلی اش این است که صدا و لحن خیلی بدی دارد و صحبت کردنش می رود روی اعصاب آدم. ولی به هر حال به نظرم کروبی میان اصلاح طلب ها بهترین گزینه است. لااقل از معین که خیلی بهتر است. احساسم این است که بهروز افخمی خیلی در ایجاد این وضعیت برای کروبی نقش داشته. او آدم باهوشی است و با همان تجربه کوتاه چهار ساله در مجلس ششم، انگار چیزهای خوبی درباره تصمیم گیری های کلان یاد گرفته. همین طرح 50 هزار تومان در ماه به هر ایرانی را که کروبی جزو برنامه هایش اعلام کرده، سال 78 از بهروز شنیدم.
آن موقع با چند تا از بچه ها توی مؤسسه روایت فتح کار می کردیم. کار که البته نه، برای من یکی تجربه و چیز یاد گرفتن بود. افخمی آن موقع ها زیاد می آمد روایت و می نشستند با سید محمد آوینی و رضا رنجبر، بحث های فلسفی می کردند. من هم همان دور و برها می پلکیدم و گوش می کردم. خیلی وقت ها رضا خودش صدایمان می زد برویم پیششان. رضا ثابتی هم بود و گاهی حسین معززی نیا هم به جمع اضافه می شد. به هرحال در یکی از همین نشست ها بود که بهروز ماجرای طرح را پیش کشید و آن موقع البته قرار بود ماهی 18 هزار تومن به هر نفر بدهند. خود افخمی خیلی با طرح حال می کرد و به نظرش کاملا عملی می آمد.
حضور آدم هایی مثل افخمی در بازی انتخابات خوب است. این ها با هوش و نکته سنجی هایشان می توانند جریان بسازند و بقیه را هم دنبال خودشان بکشانند. کوروش علیانی چند روز پیش داشت آرزو می کرد کاش یک وقتی روی بروشورها و تراکت های انتخاباتی به جای شعارهای کلی و معمولا بی معنی مثل «عزت ایرانی» یا «هوای تازه» ببینیم طرف می خواهد در هر حوزه خاص چه چیزی را چند درصد ارتقا بدهد. یعنی شعارها به چیزهای کمی و ملموس تبدیل شوند. به نظرم حضور کسانی مثل افخمی و کروبی ( که به او اعتماد کرده) به این روند سرعت بیشتری می دهد.
11:17 AM