تعطیلات هفته پیش را با حبیبه رفته بودیم مشهد. چند بار رفتیم توی شهر گردش کنیم و یاد قدیم بیفتیم اما هربار حالمان گرفته شد. مشهد دیگر اصلا شبیه شهر حتی دو سال پیش نیست. تقریبا تمام نمادهای شهر ویران شده اند و جایشان را به مظاهر توسعه مدرن شهری داده اند. بلوار ملک آباد زیبا و دوست داشتنی با آن درخت های سپیدار و چنارش که فکر می کردی تمام طول مسیر را مسقف کرده اند، حالا یک خیابان عادی بی ریخت شده که یک دانه درخت هم ندارد. شده عین خیابان آزادی تهران. میدان ملک آباد که دیگر وجود خارجی ندارد. تبدیلش کرده ند به یک چهار راه کوچک تحقیر شده. فلکه پارک ( یا میدان آزادی) را که دیگر نگویید. دارند چند تا تقاطع غیر هم سطح رویش می سازند و لابد بعدها قرار است جزو افتخارات شهرداری باشد. میدان شهدا هم دقیقا همین وضع را دارد و فلکه برق هم همینطور. ترتیب فلکه آب را که یکی دو سال پیش داده اند.
خیلی وقتها که تلویزیون از این فیلمهای در پیت ده پانزده سال پیش می گذارد که بعضی قسمتهایش در مشهد فیلمبرداری شده اند، دلم می گیرد. شهری که ازش خاطره دارم وتویش بزرگ شده ام حالا فقط در همین فیلمها وجود دارد. بافت مسکونی و بازارهای دور حرم نابود شده اند. دلیلش هم توسعه صحن ها و ساختن پارکینگ و اینهاست. شاید دارم زیادی رمانتیک و نوستالژیک به قضیه نگاه می کنم، اما به نظرم می شد راه هایی پیدا کرد که هم جهره قدیمی شهر تا حد زیادی حفظ شود و هم برای پاسخ دادن به نیازهای میلیون ها زائری که عیدها و تابستان ها از راه می رسند، فضاها را توسعه داد.
راستی اگر برنامه دارید برای زیارت بروید مشهد اکیدا توصیه می کنم سفرتان را حداقل تا شهریور به تاخیر بیندازید. میدان شهدا و فلکه برق یعنی دو تا از ورودی های اصلی به سمت حرم تقریبا بسته اند ( به همان دلایلی که گفتم) و با سرعتی که شهرداری مشهد دارد این دوتا پروژه به این زودی ها آماده نمی شوند. می روید مدام توی ترافیک گیر می کنید و هی به خودتان ناسزا می گویید که برای چی توی این گرما بلند شده اید آمده اید مشهد.
11:27 AM